عاصِ كافر ، مراعات بچه كبوتران كرد ، ايشان مراعات اهل بيت و اطفال سيّد الشهدا را نكردند ، بلكه آتش به خيمه‌هاى ايشان زدند و آن مظلومان شكسته دلان را چه صدمه‌ها كه زدند . چنانچه حضرت رضا عليه السلام فرموده : « وأضرَمَتِ النيران في مَضاربنا » . « 1 » و چه خوب گفته شاعر : آتش به آشيانه مرغى نمىزنند * گيرم كه خيمه ، خيمهء آل عبا نبود و نيز در غرّهء محرم ، سنهء 81 ، محمد بن حنفيّه فرزند امير المؤمنين عليه السلام وفات كرد « 2 » و در بقيع به خاك رفت . و بعضى گفته‌اند كه از فتنه ابن زبير فرار كرد به جانب طائف و در آنجا وفات كرد . جماعت كيسانيّه او را امام مىدانستند و او را مهدىِ آخر زمان مىخواندند و به اعتقاد ايشان آنكه ، محمد در جبال رَضْوى كه كوهستانىِ يمن است ، جاى فرموده است و زنده است تا گاهى كه خروج كند . الحمد لِلّه كه اهل آن مذهب ، منقرض شدند . از قوّتِ محمد نقل شده كه وقتى زرهى چند به خدمت امير المؤمنين آوردند ، يكى از آنها از اندازهء قامت بلندتر بود . حضرت فرمود تا مقدارى از دامان آن را قطع كند . محمد دامان زره را به دست جمع كرد و از آنجا كه امير المؤمنين علامت نهاده بود به يك قبضه بگرفت و مثل آنكه بافتهء حريرى را قطع كند دامن‌هاى دِرْع آهنين را از هم دريد . و كثرت شجاعت و دليرى او از سير در تاريخ حرب جمل و صفين معلوم مىشود . شيخ كَشّى از حضرت رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود : امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود كه محامده يعنى محمدها ابا دارند از معصيت خداى عزّوجلّ . راوى پرسيد كه اين محامده كيانند . فرمود : محمد بن جعفر ، محمد بن ابى بكر ، محمد بن ابى حُذَيْفه و محمد بن امير المؤمنين . « 3 »

--> ( 1 ) . روضة الواعظين ، ص 169 ؛ مناقب آل أبي طالب ، ج 3 ، ص 238 . ( 2 ) . رك : سير أعلام النبلاء ، ج 4 ، ص 128 ، ش 36 « ابن الحنفيه وابناه » . ( 3 ) . اختيار معرفة الرجال ( رجال كشى ) ، ص 70 ، ش 125 .